وَ الشُعراء یَتبعُهُمُ الغاوونَ

الَم تَرَ انهم فی کل وادٍ یهیمونَ

و انهم یَقولونَ ما لا یَفعلونَ

الا الذینَ امنوا و عملوا الصالحاتِ و ذکروا اللهَ کثیراً و انتَصَروا من بعد ما ظُلِموا و سیَعلمُ الذین ظَلَموا ای منقلبٍ ینقلبونَ

 ********

و شاعران را گمراهان پيروى مى‏كنند.
آيا نديده‏اى كه آنان در هر واديى سرگردانند .
و آنانند كه مى‏گويند، آنچه انجام نمى‏دهند.
مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده و خدا را بسيار به ياد آورده اند و پس از آنكه مورد ستم قرار گرفتند يارى خواسته‏اند. و كسانى كه ستم كرده‏اند به زودى خواهند دانست به كدام بازگشت گاه برخواهند گشت. (آیات دویست و بیست و چار به بعد سوره ی شعرا)

بی ربط نوشت: وقتی که پل های عابر پیاده از سویی به فرهنگ و از سویی به بی فرهنگی -چون من- پل می زنند، خب... جرقه می زنند.

.

دسته ی اول چونان غذا که باید هر روز خورد٬ دسته ی دوم چونان زهر که باید همیشه پرهیز کرد٬ و دسته ی سوم چونان مرهم که باید موقع ضرورت به سویشان شتافت. برترین شان دسته ی سوم اند و اما  یادتان باشد همواره با ایشان نباشید. همواره مزاحم شان نشوید.

پی نوشت: معصوم اش معصوم هشتم است که بشود امام ششم. جعفر پسر محمد پسر علی پسر حسین پسر علی شوهر فاطمه دختر محمد. که هرکدام از این ها یک دنیا برای خودش دارد و مثلا این که چون منی با هزاران واسطه به شان بچسبد برای خودش بالیدنی دارد که نگو و نپرس. اما راستش حتا اگر امام ششم ٬ امام مان نبود و حتا اگر جانشین پیامبرمان نبود و حتا اگر ۴ هزار تا شاگرد نداشت و حتا اگر ستون مذهب مان -که شیعه ی جعفری باشد- نبود٬ اصلا اگر هیچ کس خاصی نبود٬ تنها به خاطر همین تک حدیث ش می شد سالروز شهادت ش برایش خدا بیامرزی فرستاد٬ فقط... حیف که معصوم هم هست.... خیالی نیست. می شود برای نبودن ش تاسف خورد٬ مثلا از جانب نوع بشر.

بی ربط نوشت: ~؟